*** در تاریکی شب سه شمع روشن میکنم ***

                                    **   یکی برای بودنت**

                                    **  یکی برای دیدنت**

                                   ** یکی برای بوسیدنت**

                          ***  وهر سه را خاموش می کنم برای در آغوش گرفتنت***

مادرم

تو  کیمیای منی

تورا

هیچگاه به تاجر زمان

 نخواهم فروخت

كه پر از روح بهاره

يه خونه س كه خيلي وقته

كسي توش پا نميذاره

درو ديوارا شكسته

لب ايوان خزه بسته

روي پيشوني آينه

گرد تنهايي نشسته

اطلسي ها شده پرپر

توي باغچه هاي خالي

مونده بي گل پاي ديوار

گلدون خشك سفالي

يه روزي واسه هميشه

در اون خونه رو بستم

اومدم اينجا تو غربت

كنج تنهايي نشستم

دل من اما همونجاس

توي اون شهر قديمي

كوچه هاي تنگ و خاكي

آدماش خوب و صميمي

شکست لاله را جدی بگیریم

اگر نیلوفری دیدیم زخمی

برای قلب پر دردش بمیریم

بیا در کوچه های تنگ غربت

برای هر غریبی سایه باشیم

بیا ما نیز مثل روح باران

به روی یک رز تنها بباریم

بیا در یک شب ارام مهتاب

کمی هم صحبت یاس باشیم

اگر قلبی را صد بار  شکستیم

بیا یک بار با احساس باشیم

بیا به احترام قصه عشق

به قدر شبنمی مجنون باشیم

بیا گهگاهی از روی محبت

کمی درد لیلی را بخوانیم

بیا از جنگل سبز صداقت

زمانی یک گل لادن بچینیم

کنار پنجره تنها وبی تاب

طلوع ارزوها را ببینیم

بیا یک شب به این اندیشه باشیم

چرا به این ابی زیبا کبود است

شبی که بینوا می سوخت از تب

کنار او افق شاید نبوداست

بیا یک شب برای قلبهامان

ز نور عاطفه قابی بسازیم

بیا به رنگ اقیانوس ابی

برای موج ها دیوانه باشیم

                          سر وجانم فدای انکس که

                 حرمت دوستی

                         نگه دارد

    گرم یاد اوری یا نه من از یادت نمی کاهم                           

                               تو

                                 را چشم در راهم

از کسی که دوستش داری ساده دست نکش، شاید دیگه هیچ کسو مثل اون دوست نداشته باشی و از

کسی هم که دوستت داره بی تفاوت عبور نکن چون شاید هیچ وقت هیچ کس تو را مثل اون دوست

نداشته باشه

هر چی  که خاطره داری مال من

اون روزای عاشقونه مال تو

این شبای بی قراری مال من

منم و حسرت با تو ما شدن

تویی و بدون من رها شدن

آخر غربت دنیاست مگه نه

اول دو راهی آشنا شدن

انسان نقطه ای است بین دو بی نهایت  .

بی نهایت لجن و بی نهایت فرشته

دلم گرفته است

دلم گرفته است

                   به ایوان میروم وانگشتانم را

                  بر پوست کشیده شب می کشم

                                        چراغهای رابطه تاریکند

                                            چراغهای رابطه تاریکند

                                                                  کسی مرا به افتاب

                                                                         معرفی نخواهد

                             پرواز را به خاطر بسپار پرنده مردنیست

هيچ وقت از دوست داشتن انصراف نده... حتي اگر كسي بهت دروغ

گفت بازم بهش فرصت بده... عشق را تجربه كن حتي اگر توش شكست

بخوري... اينو بدون كه اگر كسي وارد زندگيت شد و گذاشت ورفت

علاوه بر اينكه يه خاطره به جا ميزاره ميتونه يه تجربه هم به جا بزاره

   تو را برای تو دوست دارم وزندگی را برای نفسهای تو

مرا دریاب که دل دریایی من بی تو

مرداب است

                         با یادت جلا می دهم

و در سمساری اشک

                         پشت ویترین نگاه

                                               می گذارم

و در شط نیلی نگاهت

                   هر صبحدم

                          بالهایم را می شویم

                                                 و در گیتی دستانت

                                                              پرواز را می سرایم*********

             در قاب شکسته ثانیه ها

                                            حبس می نماید

و جستجوهای بی انتها در خاموشی رویاها

                                             به انتها می رسد...

و حسرت های مجهول به جولانگاه

                                        سپیدی می رسد......

                                                رویایی  یک  تردید  مانده  بر  دل و  جانم

کوزه های  اندوهم  تا  همیشه  لبریزند

                                                 من  چکیده  دردم  اه  خوب   می دانم

ای  غرور  دریایی ای  همیشه  طوفانی

                                               دل به من نخواهی بست من شکسته سکانم

شاخه های اندوهم تا همیشه بی برگند

                                               تا  تو  نگذری  از  باغ  بی  شکوفه  می مانم

نه اینکه قلبمه ..........                

بخاطر اینکه تو درون آن هستی.

از بوسه مي آيم و آن را قبل از چيدن روي گونه هايت ميکارم تا بداني که چقدر دوستت دارم....